شهری که تو را ندارد

شهری که تو را ندارد

هر روزش جمعـــه است ... .

شاعر: مینا آقازاده

_____________________________

جمله ی بالا نصیحــــت گونه نیستـــ،

یه جمله ی دوستانه و شایدم هشـــدارگونه است...

این که باید با تموم قلبمون ایمان بیاریم به نبودنتون...

اینکه نیستید چقدر یتیم و بی پناهیم.

اینکه حجم اندوه نبود شما

ماورا نداشتن خونه و قبول نشدن توی کنکور وجورنشدن وام و... است.

اون موقع است که شاید بتونیم ادعا کنیم که منتظریم...

فعلا که باید ماست هایمان را کیسه کنیم...

منتظرانی که معنای انتظار و منتظر نمی دادنند به چه کار شما می آیند آخر؟!

پدرم،شما را قسم به این ماه،که محکوم است

مظلومیت و غربتی عجیب را تا ابد حمل میکند و شرمنده اعمال نکرده اش باشد،

مارا یاری کنید،واسطه ای شوید میان ما و خدا که نمیریم تا زمانی که حداقل "منتظر" شویم.

اصلا منتظر هم نبودیم اشکال ندارد،حداقل یزیدی و اهل کوفه نشویم.

پدرم...من آنقدر کوچک و ناتوانم که بدون کمک شما نمی توانم ...

من یاعلی اش را میگویم...شما دست مرا بگیریدو تنها رهایم نکنید .

یاعلـــــــــــــــی